Het Spaanse zorgstelsel is een gemengd systeem, waarin het nationale zorgstelsel (SNS), beheerd door de staat en autonome overheden, en een uitgebreid netwerk van priv\u00e9klinieken en ziekenhuizen naast elkaar bestaan. Ongeveer 90% van de inwoners van het land maakt gebruik van het SNS, oftewel de overgrote meerderheid. Een aanzienlijk deel van de burgers die toegang heeft tot het openbare zorgstelsel, sluit daarnaast een particuliere zorgverzekering af. Dit is vaak gerechtvaardigd, omdat het helpt om sneller een afspraak bij specialisten te krijgen. Volgens de WHO staat het Spaanse zorgstelsel op de 7e plaats in de wereld qua kwaliteit en effici\u00ebntie. In 2020 riep Bloomberg Spanje uit tot het gezondste land ter wereld. Spanje is een van de koplopers op het gebied van transplantaties. Volgens het Wereldregister voor Transplantaties voert Spanje ongeveer 20% van dergelijke operaties in de EU uit en ongeveer 6% van het totale aantal geregistreerde transplantaties wereldwijd. Genetische geneeskunde, reproductieve geneeskunde, radiologie, protonengeneeskunde en nucleaire geneeskunde zijn actief in ontwikkeling in het land. De staat trekt jaarlijks ongeveer \u20ac 4 miljard uit voor biomedisch onderzoek.<\/p>\n
De Spaanse gezondheidszorg scoort traditioneel hoog op internationale ranglijsten. De gemiddelde levensverwachting in Spanje is 83,1 jaar, wat meer dan 2 jaar hoger is dan het EU-gemiddelde. Ongetwijfeld wordt Spanje, net als veel ontwikkelde landen, geconfronteerd met het probleem van een vergrijzende bevolking: tegen 2050 zal meer dan 33% van de Spaanse bevolking ouder zijn dan 65 jaar. Dit zal onvermijdelijk leiden tot een toename van het aantal chronische ziekten, hart- en vaatziekten, kanker en diabetes. In 2021-2024 waren hart- en vaatziekten goed voor meer dan 26% van alle sterfgevallen, en kanker – meer dan 25%. Ondanks het extreem hoge ontwikkelingsniveau en de uitrusting van de medische sector, blijft de ongelijkheid in toegang tot medische diensten, afhankelijk van de regio en het inkomensniveau van de burgers, een probleem. Het verschil in levensverwachting tussen de rijkste en armste lagen van de bevolking bedraagt ongeveer 5 jaar. Ook leidt het gebrek aan investeringen in een aantal regio’s tot een onevenwicht in de toegang tot medische diensten. Er zijn ongeveer 800 openbare en ongeveer 450 priv\u00e9klinieken in Spanje. Het tekort aan medisch personeel blijft echter een groot probleem, vooral gezien de toegenomen instroom van migranten in de afgelopen vijf jaar. Er zijn 6 artsen en 5,8 verpleegkundigen per 1000 inwoners in Spanje, wat lager is dan het Europese gemiddelde (respectievelijk 8,2 artsen en 9,1 verpleegkundigen). De gemiddelde leeftijd van artsen in de publieke sector ligt boven de 50, wat wijst op een dringende behoefte aan het aantrekken van nieuwe jonge specialisten.<\/p>\n