10 proponowanych działań
- Opracować nową Ustawę Organiczną o mieszkalnictwie, ponieważ właściciele boją się wynajmować, a inwestorzy – kupować.
- Wprowadzić art. 544 bis Kodeksu postępowania karnego, aby eksmisja „okupas” była zatwierdzana przez sędziego dyżurnego i realizowana niezwłocznie.
- Zakwalifikować nielegalne zajęcie mieszkania jako przestępstwo (oszustwo) i stosować art. 250.1 Kodeksu karnego, także wobec osób sporządzających fałszywe umowy najmu.
- Pobyt w nieruchomości po zakończeniu najmu wakacyjnego również uznać za oszustwo – z odzwierciedleniem w art. 250.1.
- „Wrażliwość” nie może być argumentem do wstrzymania eksmisji „okupas”; powinni oni ponosić koszty prądu, wody, podatku od nieruchomości, kredytu hipotecznego i innych opłat.
- Zmienić art. 9 Ustawy o mieszkalnictwie, który nie przewiduje skutków prawnych w razie niewykonania.
- Wprowadzić rejestr dłużników czynszowych, którego tworzenie powinno rozpocząć się już w 2013 r.
- Zakwalifikować przedstawianie fałszywych umów najmu jako oszustwo procesowe.
- Doprecyzować pojęcie „ujęcia na gorącym uczynku”, aby policja mogła działać bez obawy o utratę pracy i dokonywać eksmisji w ciągu 24 godzin.
- Przyznać wspólnotom właścicieli prawo do wszczynania postępowań karnych przeciwko „okupas”.
Stanowisko sędziego Magro
Jak stwierdził sędzia Magro, potrzeba posiadania mieszkania nie może być powodem ani usprawiedliwieniem bezprawnego zajęcia cudzej własności: „Odpowiedzialność za mieszkania socjalne spoczywa na administracji publicznej”.
Ponadto Magro twierdzi, że problem bezprawnych zajęć prowadzi również do przestępstw po stronie właścicieli: „Powolność wymiaru sprawiedliwości i opóźnienia w odzyskaniu mieszkań zmuszają właścicieli do płacenia ‘okupas’, aby opuścili ich nieruchomość. To też jest przestępstwo. W ten sposób tworzą się grupy przestępcze, ponieważ istnieją prawne bodźce do bezprawnego zasiedlania.”
